22 Nisan 2015

➳ kafamda bir tuhaflık

kocası mevlut'un, kızkardeşi samiha'da gönlü olduğunu düşünüp 
kendi kendine kurulan rayiha'nın iç monologu


üç ya da dört kere okudum bu kısmı. rayiha'nın tasvir ettiği desenleri getirmeye çalıştım gözümün önüne. her seferinde başka ağaçlar, başka gözler, desenler kurdum kafamda. sonra yüzyıllarca derdini kilime, nakışa dizen, halıya bezeyen kadınları düşündüm. içimde bi tuhaflık.. 

kitabı mutlaka okuyun der miyim bilmiyorum. ama orhan pamuk iyi bir yazar. onu düşündüm bir kez daha. sade dilini seviyorum. bir de insanın içindeki bu tuhaflık hallerini anlatmada çok başarılı olduğunu düşünüyorum. kitabın baş kahramanı aslında bir adam. ama kadın duygusunu, birinci ağızdan böyle hem gerçekçi hem de güzel anlatmasını takdir ettim. burada da en azından bu kısmının olmasını istedim. bu halıya, kilime dökülen kadın duygusunun çok hayranıyım. 

"ama hiçbiri dindiremedi öfkemi!" 



Hiç yorum yok :

Yorum Gönder

Yorum

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...