10 Mayıs 2016

★ smo:29 keşke korkmasaydım

saçaklı'nın tüm soruları burada
tüm cevaplarım da burada

 korktuğum şeyler?

hani bu kimsenin evinde olmasını istemeyeceği, o bilmem kaç ayaklı canlıların hepsinden hem saçma sapan derecede korkuyor hem de tiksiniyorum. adlarını bile yazamıyorum. kafka'nın dönüşüm'ünü asla okuyamayacağımı biliyorum. ve bu cevabı hemen geçmek istiyorum. ööğğğyykkkk!

bunun dışında bende yükseklik korkusunun tam zıttı bir şey var. çok yüksek binaların önünden geçerken kafamı kaldırıp bakamam. sanki koskoca bina üzerime düşecek gibi geliyor. (acaba alçaklık korkusu mu adı? değildir bence!) 

külüstür asansörlerden korkuyorum. yanımda birisi varsa belki ama yalnızsam asla binemiyorum. 

arabayla yokuş yukarı çıkmaktan korkuyorum, sanki geri geri kayıverecekmişiz gibi geliyor. bir de karşıdan kamyon falan iniyorsa oracıkta sessiz panik ataklar geçiriyorum. 

özellikle şehirler arası yollarda giderken dibimizden geçen tırlardan korkuyorum. ama haksız değilim. o tır şoförleri kendilerini mad max falan sanıyorlar. 

depremden korkuyorum. ayağımın altında zangırdayan bir zemin fikri bile sinirlerimi bozuyor. 99 depreminde oracıkta öleceğimize gerçekten inanacak kadar sallanmış ve korkmuştum. 

çok küçük, böyle daha yaşını bile doldurmamış bebekleri kucağıma almaktan da korkuyorum. sanki düşürecekmişim, yanlış bir yerini tutup canını acıtacak, incitecekmişim gibi geliyor. 

bir de çocukluktan beri, şu 'ah belinda' filminde olan bitenler var ya. başıma öyle bir şey gelmesinden çok korkuyorum. çok ama yani öyle böyle değil! 

öptüm. bööğğğğğğ!


6 yorum :

  1. Blog aleminin bağyanları olarak hamamböcüsü korkumuzda birleşeceğiz hiçbir şeyde birleşemesek bile anlaşılan, Ferminaaanım da aynı dertte muzdaripmiş okuduğum kadarıyla.
    Bebekleri kucaklamaktan (eşek kadar yaşıma, biri kardeşim biri oğlum 2 çocuk büyütmüş olmama rağmen) benim de ödüm kopar, hep düşürdüm düşüreceğim korkusu yaşarım, o yüzden de ısrarlara rağmen uzaktan severim. Eşim araba sollarken de gövdemi sola eğip sürekli ayağımın altında olduğunu varsaydığım hayali frene basarım :)Korkularımızla yaşayalım ne diyeyim, sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ahahhaha ay o hayali frene ben de basıyorum her seferinde :D

      Sil
  2. Yükseklik korkusu sıradan bir korku ama benim için hiç de sıradan değil :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. keşke bu korkular olmasa, insanın hayatını zorlaştırmaktan başka bir işe yaradıkları yok :/

      Sil
  3. aa alçaklı korkusu mu hiç duymamıştım onu ilginçmiş :) yokuş yukarı çıkarken özellikle virajlıysa ben de bir korkar gibi oluyorum ama süren kişi sizseniz öyle bir sıkıntı olmuyor

    ayy bu gif ne böylee mona lisa dan soğutacak insanı :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. o alçaklık korkusu adını ben attım, ama bence vardır literatürde daha düzgün bir ismi. sadece ben korkuyor olamam o durumdan.

      ben süremiyorum mariposa, öyle bir niyetim de yok hiç. çözümü, yokuşlu semtlere elden geldiğince gitmemekte buldum anca. mona lisa'nın daha korkunçluları da var google'da, ama geceleri bakma sakın. :))

      Sil

Yorum

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...